به گزارش اطلاعات آنلاین، تانک‌های روسی از سامانه بارگذاری خودکار مهمات استفاده می‌کنند و نیاز به بارگذاری انسانی را به طور کامل از بین می‌برند. مهندسان با کار با یک خدمه سه نفره به جای تیم چهار نفره مورد نیاز در تانک آبرامز آمریکایی، حجم داخلی برجک را به میزان چشمگیری کاهش می‌دهند.

فضای داخلی کمتر به این معنی است که زرهپوش‌های روسی مانند T-72 و T-90 ارتفاع عمودی بسیار کمتری دارند. آنها تقریباً 2.2 متر ارتفاع دارند، در حالی که بلندی تانک آبرامز به 2.4 متر می‌رسد.

نتیجه این انتخاب‌های طراحی، اختلاف وزن قابل توجهی بین تانک‌های رقیب است. در حالی که تانک‌های مدرن روسی مانند T-90 حدود ۴۸ تن وزن دارند، تانک‌های سنگین زرهی M1A2 آبرامز آمریکایی تقریباً ۶۷ تن وزن دارند.

وزن سبک‌تر تانک‌های روسی کاملاً با محدودیت‌های زیرساختی در سراسر اروپای شرقی مطابقت دارد. بسیاری از پل‌های هوایی روستایی و پل‌های غیرنظامی به شدت برای وزن ۵۰ تن طراحی شده‌اند و به وسایل نقلیه سبک‌تر روسی اجازه می‌دهند تا با خیال راحت از آنها عبور کنند، در حالی که تانک‌های سنگین‌تر آمریکایی با محدودیت‌های شدید حرکتی مواجه هستند.

از آنجا که تانک‌های روسی 20 تن وزن کمتری حمل می‌کنند، می‌توانند با موتورهای دیزلی 1130 اسب بخاری به طور مؤثر عمل کنند. در مقابل، تانک سنگین‌تر 67 تنی آبرامز برای حفظ تحرک خارج از جاده خود در میدان نبرد، به یک موتور توربین گازی قدرتمند 1500 اسب بخاری نیاز دارد.